Vantar fullt af myndum frá Liljunum að ég held
svo maður setti svona það sem maður fann i fljótu bragði, þakkir
til önnuk, hildar og jóhönnu kærustu darrah 
Þetta umstang byrjaði í raun á þriðjudeginum. Ég,
Gunni, Una og Valde fórum þá í ferðalag að ná í hinar ýmsu gjafir
ásamt því að við drengirnir keyptum okkur þessi fáránlega góðu
sverð í leikbæ á 680 krónur stykkið og fórum að æfa okkur í
skylmingum á götunum. Svo keyptum við strákarnir auðvitað
sérgjafir. En við byrjuðum á að prófa búninginn í heild sinnu
þriðjudagskvöldið áður þar sem allir hittust hjá Þóru. Þar mátuðu
allir dótið og sumir sem áttuðu sig ekki alveg á hvernig átti að
klæða sig í þetta allt fenguð hjálp við það(Gunni). Þar þurfti
maður einnig að vera skyrtulaus enda hellti Jónatan kaffi á allar
skyrtur til að maður væri nú alveg eins og meistari sparrow.
Ætluðum einnig að horfa á myndirnar en það var nu ekki komist langt
áleiðis með það, ég náði þó mikilvægasta atriðinu þar sem Jack
Sparrow er að skylmast, eina sem maður þurfti að læra að manninum
og kom það að góðum notum.
Það var búið líka heldur snemma, Ég Gunni, Haukur
og Valde vorum að lokum einir eftir ásamt Þóru og hvolpinum hennar
sem vakti mikla gleði (annað en leiðinlega kanínan hennar,
hreyfðist ekki úr stað!!!). Þá var Vigdísi litlu systur nóg boðið
og rak okkur alla saman út og við stefndum heim á leið.
Við vorum nú aðeins minna hressir daginn eftir.
Ég vaknaði um sex leytið og eftir nokkur snooze kom ég mér á fætur
og fór í allan búninginn. Svo fór maður að hringja í strákanna enda
ætluðum við að koma okkur saman til Tomma upp á Lindargötu. Mæting
þar átti að vera um sjö. Gunni var víst vaknaður langt á undan
öllum um morguninn og hann tilbuinn strax er ég hringdi. Haukur var
aðeins seinni til en það var nú tiltölulegra erfiðara með
svefnpurrkuna Valdemar. Ég og Gunni hringdum liklega samtals 10
sinnum í hann til að vekja hann. Hann gjörsamlega getur ekki vaknað
nema mamma hans sé heima! Að lokum datt mér það snjallræði í hug að
hringja í litlu systur hans sem sá um að vekja hann.
Þá fórum við áleiðis til TommaG þar sem nánast allur
bekkurinn beið okkar (partýið byrjar ekki fyrr en við mætum á
svæðið að sjálfsögðu). Þar leið mér eins og hálfvita þar sem ég var
eini sem drakk eitthvað áfengt allt morgunpartýið svo ég sá
allavega(sumir taka aðvörun rektors aðeins of alvarlega!). Vorum
reyndar bara þarna í hálftíma þar sem við klæddum okkur í alla
hlutina og "meikuðum" okkur eða hvað þetta kallast. Hentum lika
aðeins einhverjum matarlit í andlitið okkar svo varla mátti sjá mun
á okkur og Jackie. Fengum lika þessar dýrindisveitingar frá móður
Tómasar sem ég var mjög þakklátur fyrir enda fékk ég mér ei neinn
morgunmat. Laumaði jafn framt einu jógúrti með mér í veganesti
ásamt muffins og reyndist það einkar vel.
Því næst fórum við út í skóla með öllum hinum
vitleysingunum. Hertókum listaverkið út á skólalóðinni eins og
sjóræningjum einum er lagið. Og þökk sé mikillar dirfsku Emblu
náðum við að hengja fánann skítsæmilega upp. Þá fórum við aftur inn
þar sem við gerðum okkur enn betur-útlítandi og héldum upp á sal.
Doddi múmía kom með hnyttna og öfluga ræðu og þar var Björn
Brynjúlfur einnig krýndur sem sagði nokkur vel valin og góð orð.
Vonum auðvitað að hann muni standa sig með jafn miklum sóma og hann
Þórarinn okkar hefur gert þetta skólaárið. Jafn framt reyndu
sjómennirnir að fanga nokkrar mýs með netinu sínu en það snerist nú
heldur betur við!
Því næst var komið að gjöfum handa kennurum og að
kveðja þá. Man gjafirnar ekkert alltof vel i augnablikinu en
bekkurinn gaf kennurunum ýmist boli, plakköt(Britney Spears plakkat
handa Helga Ingólfs), ef ekki það þá bara smokka, sleipiefni og
súkkulaðipeninga úr sjóræningjakistunni okkar. Nú ef ekki það þá
létum við Valda og Gunna bara syngja. En þeir sungu auðvitað eins
og þeir höfðu svo oft gert í íslenskutíma, og núna átti sko að
þyngja þjóðsönginn. Þetta var gert fyrir Kristínu Jónsdóttur
einmitt og var gaman að sjá hana fá tár í augun en hún leyndi þvi
ágætlega um stund með því að brosa bara en þegar hún loks faðmaði
Tómas sprakk hún, þetta yndi! Skarphéðinn átti svo auðvitað sess í
hjarta okkar enn frá því í fyrra og gáfum við honum smokka,
sleipiefni og súkkulaðipeninga sem hann var mjög kátur
með.
Emmið með frumlega gjöf handa
stærðfræðikennaranum
Jafn framt létum við Eyjólf stærðfræðikennara í
refsingarskyni fyrir að mæta of seint ganga plankann okkar út á
túni (get ekki munað fyrir lífið mitt hvaða gjöf hann fékk!). Hann
byrjaði örugglega og mátti heyra uppúr honum orð eins og "haha
ekkert mál" "getiði ekki gert þetta erfiðara?". Svo þegar hann var
kominn hálfa leið datt hann. Neyðarlegt fyrir hann! Hann hefur nu
auðvitað kennt okkur nú tvo skólaár og tókum við auðvitað mynd af
okkur með kappanum enda á hann sess í hjarta okkar eftir þessi tvö
ár, tala nú ekki um hvað það var ánægjulegt að sjá hann taka þátt
af fullum krafti í partýum hja okkur.
Það geta ekki allir verið glaðir á
dimission!
Svo var komið að næsta aðalmanni, Helga Ingólfs
en hann fékk einmitt áður umrætt plakkat en við drengirnir á
fremsta bekk(Ég, Gunni, Haukur, Tommi og Valdi) ákváðum að það
þurfti að gefa eitthvað betra, þessu stórmenni, eitthvað sem
einkenndi þennan frábæra karakter, eiginmann, son, frænda og
kennara. Eftir miklar pælingar og leit duttum við bara á það, af
hverju ekki viftu?? Honum hlýtur að vanta það. Svo við skelltum
okkur á eina rándýra eðal viftu sem kostaði á bilinu 2500-30000
krónur íslenskar. Nokkuð ljóst að það verða svalari tímar framundan
hjá Helga Ingólfs! Jafn framt splæstum við í bíl sem á stóð Helgi
og skemmtilegt dóterí til að hengja á ísskápinn þar sem stóð "Þú
ert stoltið okkar". Þess má geta að þessi nagli lét ekki tár falla,
eins og hann hafi ekki búist við neinu minna! Honum verður að
sjálfsögðu sárt saknað af okkur drengjunum. Sá sem hefur dug í að
henda Arnari(6-S) risa úr tíma og neyða hann til að skrifa
afsökunarbréf fær virðingu okkar.
Það er klárt mál að Dagur fann upp orðið
svalur
Að lokum vildi Valdemar endilega gefa Ólöfi aðra
gjöf að einhverjum ástæðum(2 kossar) og fannst mér það nu ekkert
slæm hugmynd. Fundum við þá bolla þar sem á stóð Ólöf sem okkur
fannst mjög við hæfi. Svo eftir að hafa fengið koss fyrir að gefa
Ólöfu bol komum við aftur með bollann og uppskárum sömu
verðlaun.
Ólöf að fara smella kossi á
Valda
3 mismunandi dimission
búningar!
Gámarnir komu svo fljótlega eftir að við höfðum
verið með mikil læti á túninu og sóttu okkur. Helvítis turtlesarnir
tóku jafn framt fánann okkar niður. Aðrir á svæðinu svo maður
minnist á það voru auðvitað. "Hvar er Valli" úr x-inu, "mikki mús"
úr s-inu, "sjómennirnir" úr m-inu, "Arabar" að ég held úr a-inu,
Turtlesar úr b-inu(Tommi.A var donatello, hann vildi koma því að),
"Pervertar í nektargöllum og frakka yfir" úr R-inu, "Múmíur" úr
Y-inu og að lokum auðvitað tvær löggur úr utanskóla bekknum 6-K.
Sniðugustu buningarnir voru eflaust Vallarnir, Turtlesarnir og
Mikki ekki langt á eftir, jafn vel múmíurnar(Doddi lék hana af
einstakri snilld auðvitað). Nátturulega einstaklega fyndið að sjá
Vallanna berjast um að troða sér inn á myndir allan daginn en náði
ég þó að fanga eitt helvíti með netinu sjómannana sem ég fékk að
láni. Nektarfólkið var jafn framt ógeðslegasta fólkið að mati tomma
en hann orðaði það skemmtilegra: "nektarGaurar, hvað meiniði?"
Annars held ég að við áttum titilinn besti búningurinn!
:]
Fórum við úr gámunum þá löngu leið niður á
Ingólfstorg og mátti heyra menn kvarta af þreytu í fótum eftir
þessa löngu leið standandi í gámnum. Þar tók rúta okkur eftir
smástund og fór með okkur á Pizza.Hut.
Kristján Sverige eitursvalur, eins og hann sé
kysstur á hverjum degi og svo auðvitað sýnir hann musslana fyrir
dömurnar
Já það voru nú fleiri fyrir það að sýna
vöðvanna
Varla mikið hægt að segja þar en hápunktarnir
voru nokkrir. Gunni var tekinn á beinið af stelpum fyrir að reyna
svindla sér framfyrir alla röðina á hlaðborðinu og skammaðist hann
sín mjög(hann varð bleikur), Hjálmar fékk matarleifar frá neðri
hæðinni í andlitið á sér, Valdi fékk sér 12 pizzusneiðar og
afmælissöngurinn var sunginn handa Hauki en hann hafði vælt í mér
nokkrum sinnum um að starta honum. Það tóku allir undir sönginn og
varð það hin mesta skemmtun enda alltaf gaman að sjá Hauk okkar
glaðann, hann er svo mikil dúlla þegar hann roðnar 
Jafn framt
sagði mér einhver frá hver Jack Sparrow söngurinn var en man engan
veginn hver það var. En það hljóðaði þó svo: "Fyrst kemur Captain
Captain Captain, Svo kemur Jackie Jackie Jackie, Síðan kemur
Sparrow Sparrow Sparrow. Jack Sparrow !"
Þá skildust leiðir heldur betur. Við og mýsnar ef
eg man rétt fórum í MS og eftir að hafa klipið og lamið kærasta
Söndru hann Bigga í nokkrar mínútur kom rektorinn, vinur minn hann
Már og rak okkur út fyrir að vera með áfengi innan veggja skólans.
Helsta lagið sem sungið var, var kvennó lagið fræga:
"Kveeeennaskóóóólinn minn, kvennó skólinn minn", algjör óþarfi að
koma óorði á eigin skóla Því næst fóru flestir í strætóskýlið
nema ég, Jónatan og Gauja héldum áleiðis í Vogarskóla fyrrum skóla
þeirra tveggja. Hittum við nokkra hressa krakka og gáfum þeim sömu
gjafir og Skarphéðni og vakti það mikla kátinu nokkra drengja sem
vildu meira en birgðir Gauju leyfðu! Hittum lika heitu systur
Jónatans og að lokum töluðum við við skriftstofukonu í korter sem
bara gat ekki munað eftir að ég hafi gengið í þennan skóla. Einnig
hafði hún það að orði að Jónatan væri nú orðinn myndarlegur og þess
vegna þekkti hún hann ekki fyrst 
Þá fórum við flestöll í strætó þar sem Valdi kom
með klassískan ástarbrandara innan bekkjarins sem vakti mikla
kátínu(Haukur dó úr hlátri, ég meina það hann gjörsamlega dó úr
hlátri!). Mjög hress strætóbílstjóri sem gaf öllum ókeypis inn
(hann hafði séð okkur fyrr um daginn i leið sinni framhjá MR!) Fóru
svo öll út við kringluna nema ég og Haukur. Haukur hafði stuttu
áður haft það á orði að hann væri orðinn edrú og vildi keyra og
fékk bíllykla Valda. Við tveir bjuggumst við svona 10 mínútna ferð
út í MR en það reyndist nú annað. Þessi helvítis strætóferð var
hátt í 40 mínútur og ekki mátti hafa áfengi uppi í strætónum,
nánast mestu sköll sem ég hef gert. En allavega eftir stutta stund
þurftu auðvitað að koma dúllulegir 10-12 ára krakkar úr skólanum
með allar sínar spurningar(í fylgd með kennara þó). Þar náði ég að
ljúga að þeim hinni skemmtilegustu sögu að ég væri leikari úr hinu
virta þjóðleikhúsi. Hér væri ég að fara í strætó-a landsins ásamt
Hauki félaga mínum sem væri mállaus að kynna leikritið "Jack
Sparrow og vini". Sumir af krökkunum ætluðu meira segja að væla í
mömmu sinni um að fara á frumsýninguna sem átti að vera næstu
helgi. Vonandi að kennari þeirra hafi leiðrétt það en hún áttaði
sig nu strax á við værum að dimmitera og brosti af þessu öllu
saman.
Eftir strætóferðina fórum við út í skóla, fór ég
að gá að auka bjórbirgðum minum sem valdi sannfærði mig um að fela
í ruslatunnu! Neinei, þá hafði ruslabíllinn góði víst komið og tæmt
næstum kippu úr ruslatunnunni! Náðum loks i bílinn hans Valda og
héldum á leið. Hittum við margt skemmtilegt fólk t.d. á bensínstöð
eða þá bara á rauðu ljósi sem brosti og benti. Mennirnir á
bensínstöðinni ætluðu lika aldeilis ekki að taka það í mál að ég
færi undir stýri á bílnum en þeir höfðu ekki áttað sig á að ég væri
ekki driverinn heldur sat sá letingi sem fastast inn í bíl!! Fórum
svo áleiðis út í kringlu.
Það er bara eitthvað sem er fucking svalt við
þessa mynd
Ég veit ekkert hvað gerðist hja hinum a meðan
eiginlega, fóru eitthvað í Versló held ég að hitta heitu systur
Lindu og svo fóru þau i kringluna og voru með læti. Gunni og Valdi
fengu fljótt leið og fóru i burtu með Hauki þegar við komum, ég fór
að leita að Tómasi og fann restina af bekknum með honum fyrir utan
stjörnutorg ásamt mörgum MR-ingum. Þar fórum við í skemmtilegan
bolta leik þar sem ég negldi boltanum i andlitið á Jónatani og Önnu
Birnu við litlar vinsældir. Rústaði jafn framt öllum nema einum í
bekknum mínum í skylmingum (Sandra þorði ekki). Á þessum tíma voru
margir að verða velþreyttir, fórum við strákarnir sex í bekknum þá
í bíl niður í bæ(Jónatan dröslaðist í skottið).
Sandra beitti þessu sverði
ósjaldan!
Þar fórum við á Ingólfstorg eins og vaninn er!
Slöppuðum af og hittum aðra úr MR en enga fleiri sparrowa, flest
farið heim á leið eða til einhvers að slappa af. Sá þar einmitt Dag
og Önnu Katrínu ef ég man rétt tala við krullhærðan gaur sem gat
bara ekki sagt stakt orð rétt og varð það hið skemmtilegasta
samtal! Þar skildu leiðir mínar við restina af bekknum þegar ég fór
með Völlunum(og Dodda múmíu) heim til Ármanns Jakobs á
hverfisgötunni að gefa honum gjöf en hann lá veikur heima greyið. Á
leiðinni hittum við góðvin bekkjar okkar og þá sérstaklega
stelpnanna húmoristann Davíð Þorsteinsson eðlisfræðikennara. Hann
sagðist vera á leiðinni að kaupa mat handa köttunum sínum en Kári
Kolbeins var nu ekki alveg að trúa því. Kári náði að gabba Ármann
til að opna fyrir okkur en hann stóð í þeirri trú að aðeins Kári og
Einar uppáhald væru á ferð Hann hleypti okkur nú öllum inn á
endanum nema Davíði sem hann hrakkti á brott eftir því sem ég best
veit! Töluðum við um hina ýmsu hluti og voru Ármann og Kári hrókur
alls fagnaðar. Fimbulfamb var sennilega aðalumræðuefnið en sama
hvað Kári reyndi gat hann ekki borið það rétt fram. Fann ég þar
risa peninga í einhverjum poka og gabbaði Inga Bjarna til að stela
einum en hann hélt að þarna væri um sjóræningjapeninga að ræða en
hann setti þó peninginn i póstkassann hans Ármanns þegar ég sagði
honum hið sanna! Fljótlega fóru svo allir nema Geiri klikk og Kári
kol sem sötruðu rauðvín með Ármanni við gott yfirlæti(Einar
uppáhald var ekki par sáttur þegar hann heyrði
fréttirnar).
Daddara! Þarna er ekki Viggó!
Þar fór ég aftur á Ingólfstorg í góðra manna hópi
en ég, Hjálmar, Ingi og Viddi tókum það rölt á okkur. Löbbuðum
niður hverfisgötuna þar sem Viddi fór á kostum með ógeðslegu
perrarödd sinni en hann sparaði ekki stóru klámorðin við allar
kellingarnar sem hann sá! En það var örugglega eitt það fyndnasta
sem maður heyrði yfir daginn! Fórum jafn framt á heimaslóðir Lalla
Johns og Boga og Örvars úr spaugstofunni og sötruðum áfengi eins og
Hjálmari einum er lagið! Svo þegar komið var á Ingólfstorg sá maður
fólk sem var búið á því. Þetta var núþegar búið hjá Gunnari kambi
sem lá bara á túninu með hálfri meðvitund. Bjarma og Viðar voru
vægast sagt mjög hress en þau skiptust á að leika sér í boltaleik
með litlu krökkunum eða liggja hreinlega á túninu eða einhverjum
öðrum! Össur Skarphéðins labbaði framhjá við mikil fagnaðarlæti
og brosti hann sínu víðfræga kosningarbrosi.
Já alltaf brjááálað stuð í kringum þessar
skutlur
Á þessum tíma hafði Kári nú aldeilis komið
hressari frá Ármanni eftir nokkur rauðvínsglös og nú átti að taka á
því. Við munum nú öll eftir Kára helblautum á MR-VÍ deginum og núna
fékk hann skynsamasta mann MR með sér, Gunnar kamb og ákváðu þeir
að nú væri kominn tími á sundsprett. Og nú af hverju ekki bara
tjörnina svo þeir félagar fóru auðvitað út í skemmtu sér hið besta
í dágóða stund. Þess má geta að hvorugur þeirra sást um kvöldið á
hverfis. Óvíst er hvað gerðist með Kára en fréttir herma að Gunnar
hafi einfaldlega rölt heim, klædd sig úr öllum fötum og farið til
nágranna sína og bankað uppá og farið að spjalla, svona skemmtilega
nakinn á miðvikudagseftirmiðdegi. Eftir það fór hann og náði í sæng
og skellti sér bara á ganginn og fór að lúlla eins og honum einum
er lagið. Algjört yndi þessi drengur
Mýsnar voru mishressar og gengu sumar meira
segja svo langt að áreita ungan saklausan rauðhærðan
dreng!
Nú var ég eini Jack Sparrowinn í dágóðastund
þangað til að Jonni og Tommi komu og heilsuðu upp á mannskapinn.
Svo fór maður svona að pæla að hvað væri maður að gera með þessum
fullu vitleysingum enda orðinn bláedrú og dauðþreyttur(hver vaknar
kl helv sex??) og lét mömmu pikka mig upp um sex-leytið og fór á
kfc. Skellti mér svo heim upp í rúm í öllum skítugu fötunum og svaf
því miður yfir allan meistaradeildarleikinn. Vaknaði svo við
hringingu frá Valda og reis upp og henti mer i sturtu og þvoði
allan óbjóðinn úr andliti mér! Hringdi svo aftur og spurði hver
klæðaburðurinn ætti að vera, Valdi ætlaði nu aldeilis að vera
sniðugur og sagði, nú Jack Sparrow auðvitað. Svo ég klæddi mig
aftur í fallegu fötin og fór yfir til hans. Þá var nú hlegið þegar
ég steig inn, brandarinn átti nú aldeilis að vera on me þar sem
stóðu fyrir mér tveir menn í jakkafötum að nafni Gunnar og
Valdemar(Haukur hafði beilað vegna veikinda fyrr um daginn). Björn
Jakob 6-M bættist einnig í hópinn og héldum við niður á hverfis.
Það var ekki sála þegar við mættum eitthvað um 9-10:30. Þá fórum
við að rúnta og kíktum til Gauju þar sem nokkrar af stelpunum voru.
Komum svo loks aftur þegar nánast allt fólkið var komið(nokkrir
Vallar voru enn á röltinu úr laugardalnum), var á neðri hæðinni á
hverfis og var nu agætlega þröngt um manninn. Þannig maður hitti
ekki alla um það bil einu sinni eins og gengur og gerist á böllum
heldur svona 100 sinnum hvern. Þá var nú lika brandarinn buinn að
snúast við enda litu Gunni og Valdi út eins og hálfvitar en þeir
voru nu sennilega einu mennirnir a svæðinu i jakkafötum,
langflestir að sjálfsögðu i buningunum! Ég gleymdi reyndar sverðinu
minu sem kom sér sérlega illa fyrir mig enda vildu nokkrir hefna
sín á mér!
Ég skildi aldrei þennan
músaleik
Vallarnir voru alltaf jafn sniðugir og héldu
uppi fjörinu
Það varð svo auðvitað hið skemmtilegasta kvöld
þar sem allir skemmtu sér konunglega við góða tónlist en DJ Jónas
hélt uppi stuðinu fram til eitt þegar lokaði sem var kannski eini
neikvæði punkturinn við "daginn" Sandra og Þóra ákváðu að beita
sverðum sínum óspart um kvöldið og bitnaði aðeins á mér. Jafn framt
gerði Linda ekkert af sér Vallarnir voru enn jafn hressir og um
morguninn en það var þó fátt um araban! Sumar mýsnar höfðu ekki
meikað af daginn og mættu ekki á svæðið. Nokkrir sjómenn ákváðu að
sýna á sér vöðvana og mættu berir að ofan í gallanum. Múmíurnar
voru nu aðeins minna "klæddar" en um daginn en það kom ekki að sök,
skemmtu sér mjög vel! Tómas skjaldbaka var einnig mjög svo hress og
var farinn hálfpartinn úr búningnum á köflum en hinar
skjaldbökurnar ákváðu að skemmta sér í búningunum þó að greinilega
margar höfðu skilið vopnin eftir heima! Strípalingarnir notuðu svo
hvert tækifæri á að nudda sér í fólk eins og þeim einum er lagið.
Og þar sem MR-ingar eru þar er auðvitað hözzl og hefur einhver
ónefndur aðili ákveðið að tjá sig í heyrst hefur og segi ég nu ekki
meira um það.
Props til þeirra sem kláruðu að lesa færsluna. Og
væri nú ekki gott að sjá fólkið í bekknum sem hefur aldrei
kommentað kommenta svona í lokinn?
Annars bara takk fyrir frábæran dag og frábær
skólaár. It´s been fun
Árni uppáhalds mús margra